Współpraca Szkoły Podstawowej w Cieszynie z prof. dr hab. Dariuszem J. Gwiazdowiczem rozpoczęła się kilka lat temu. Jej nadrzędnym celem jest pokazanie dziecku wartości i piękna znajdującego się na wyciągnięcie ręki w cieszyńskim krajobrazie lasów, pól, jak i tego odległego wyobraźni dziecięcej, ukrytego w różnych zakątkach kuli ziemskiej.

Wspólnie pracujemy nad pobudzaniem ciekawości i zainteresowań, pokazaniem możliwości poznawania i podziwiania cudów natury.

Okazją ku temu są liczne naukowe podróże profesora, które ujęte zostają w konkretne, działania Szkoły. Niedawno, bo w lutym, uczniowie wirtualnie odwiedzili Antarktydę i dzięki gościnności Stacji badawczej Arctowskiego mogli uczestniczyć w telekonferencji. 11 października o godzinie 10.00 udaliśmy się w kolejną podróż, tym razem z Cieszyna do Peru, a dokładnie do niemieckiej stacji badawczej leżącej w samym sercu dżungli- Panguana. To niezwykłe, że w tropikalnym lesie o godz. 3.00 w nocy tamtejszego czasu wita nas przyjaciel szkoły - Pan profesor we własnej osobie.

Dzieci przygotowywały się do tej „podróży” od początku roku szkolnego. Najpierw poznały autobiografię związanej ze stacją i ocalonej w katastrofie lotniczej Juliane Koepcke - na podstawie książki „Kiedy spadłam z nieba”. Następnie szukały informacji o kulturze i zwyczajach Peruwiańczyków, klimacie, faunie i florze kraju nad Ukajali. Na koniec wykonały prace plastyczne i przygotowały stroje narodowe, w których uroczyście dziś powitały Profesora.

I zaczęła się uczta naukowa. Wnikliwych pytań było wiele, a udzielane odpowiedzi to bogactwo informacji z pierwszej ręki i na żywo. Wśród nich nie mogło zabraknąć słynnego „Czy ryby śpiewają w Ukajali?” albo „Czy przy stacji nadal rośnie drzewo puchowca?” Pan profesor na to pytanie odpowiedział: „Puchowiec tworzy logo stacji badawczej, rośnie praktycznie przy samym budynku. Jak się spotkamy, to wam pokażę, jaki to jest potężny pień. Na zdjęciach widać koronę tego puchowca.”

Inne pytania dotyczyły m.in. dżungli, np. „Jakie zmysły najbardziej porusza spotkanie z lasem tropikalnym – dźwięki, zapachy czy kolory?”, „Dlaczego naukowcy badają tam właśnie motyle?”. Odpowiedź brzmiała: „Wszechobecny jest zapach zgniłej ziemi ze względu na wysoką wilgotność powietrza i wysoką temperaturę. W polskim klimacie taki zapach jest niespotykany. W dżungli słychać niepowtarzalne i niepodrabialne dźwięki, pomaga mi je poznać i nazwać niemiecki kolega ze stacji badawczej. (…) W lasach tropikalnych jest bardzo dużo motyli. Te duże motyle są już dosyć dobrze poznane. Są też malutkie, których jest bardzo dużo, takie maciupeńkie. Naukowcy, którzy tutaj ze mną pracują, łapią te motyle w zastawione pułapki. Potem się okazuje, że niektóre z nich nigdy wcześniej nie były znane, nie mają swojej nazwy i trzeba te nazwy wymyślić.”

Dowiedzieliśmy się również, że w dżungli „maczeta jest przedłużeniem ręki. W liściach żyją skorpiony, węże, jadowite pająki. Gdybym w tej ściółce miał coś grzebać, żeby coś znaleźć, to mógłbym być narażony na to, że mnie użądli jakieś zwierzę. Jak się coś robi, to się robi to właśnie maczetą. Podnosi się gałązki, bo na gałązkach są też jadowite pająki i dlatego maczeta jest taka przydatna.”

Uczniowie zadali jeszcze wiele interesujących pytań, na które profesor odpowiadał z wielkim entuzjazmem.

„TelePeru” zbudowało niezapomnianą atmosferę, która skupiła uwagę dzieci, przeniosła je w tajemniczy świat tropikalnej dżungli. Pozostawiła nie tylko wiadomości, ale i niezapomniane przeżycia.

To była kolejna, pouczająca, nietuzinkowa lekcja, za którą dziękują prof. dr hab. Dariuszowi J. Gwiazdowiczowi uczniowie wraz z nauczycielami. Z niecierpliwością czekamy na kolejną podróż. A który to będzie kontynent?

Peru 1.JPGPeru 2.JPGPeru 4.JPGPeru 5.JPGPeru 6.JPGPeru 7.JPGPeru 8.JPGPeru 9.JPGPeru 10.JPG