Sośnie

Sołtys:

Józef Gąsior 

Telefon: 62 7391075

Rada Sołecka

Baran Lidia
Broniecki Janusz
Chmielecki Antoni
Górecki Tadeusz
Kurzawska Dorota
Matysek Bolesław
Witkowska Marzena
 
Komisa Rewizyjna
 
Andraszak Jolanta
Chmielecki Tomasz
Marzecka Sabina
Święcicki Krzysztof

Charakterystyka

Wieś Sośnie została założona w XIII w. W języku łacińskim nazwa brzmiała "Sosno". Początkowo liczyła ok. sześciu zagród. W 1268 r. Sośnie było własnością biskupią. W 1323 r. Bolesław III, książę brzesko-legnicki odstąpił majątek sośnieński Konradowi I, księciu oleśnickiemu. Później Sośnie weszły w skład dóbr międzyborskich będących w posiadaniu Leszczyńskich.W 1599 r dobra odkupił książę ziębicko-oleśnicki Karol. Kolejno drogą dziedziczenia do 1884 należały do książąt wirtembersko-oleśnickich, wreszczie brunszwicko-oleśnickich. Największy rozwój wsi datuje się na lata 1829-1830, kiedy w sąsiedztwie książę Wilhelm założył hutę żelaza. W 1852 r. na zlecenie ówczesnego właściciela wybudowano letnią rezydencję Moja Wola oraz założono zwierzyniec z hodowlą zwierzyny płowej, a zwłaszcza jelenia. Ok. 1885 r. sprzedano Moją Wolę Baronowi Von Diergardt, który przybył tu z Nadrenii. Za panowania tej rodziny pałac rozbudowano (lata 1905-1907) o wschodnie skrzydło pałacu, tj. wieżę i część piętrową. Ostatni prywatny właściciel Baron Von Diergardt zmarł w 1911 r. w Assuanie, w Egipcie, pochowany w Mojej Woli (przy kościele). Majątkiem zarządzała jego żona Agnieszka von Diergardt z domu Kliting. Zmarła w styczniu 1945 r. podczas ucieczki pod Żarami w wieku 96 lat.

Pałac myśliwski w Mojej Woli zbudowany w 1852 r. wg. projektu polskiego architekta inż. Karłowskiego zaliczany do najcenniejszych obiektów architektury w regionie, z niezwykle oryginalną elewacją wykonaną (z wyjątkiem wieży) z kory dębu korkowego pochodzącego z Portugalii.

Pałac w przeszłości pełnił wiele funkcji:

- własność książęca,

- siedziba właścicieli dóbr Moja Wola,

- szpital dla żołnierzy rosyjskich w okresie walk o Wrocław,

- miejsce ulokowania jeńców wojennych,

- siedziba władz gminnych,

- Ośrodek Doskonalenia Robotników Leśnych(1949-1950),

- Lęśny Ośrodek Doskonalenia Zawodowego(1950-1951),

- Technikum Leśne(1951-1975),

- Leśny Ośrodek Szkoleniowy(1975-1988),

- hotel dla robotników leśnych.

Obecnie budynek pałacu jest nieczynny. Wokół park krajobrazowy – pomnik przyrody - o pow. ok. 11 ha, w drzewostanie głównie świerki pospolite, lipy drobnolistne, dęby szypułkowe, sosny pospolite, brzozy brodawkowate itp.

Na północny zachód od pałacu mieści się pomnikowa aleja dębowa w wieku ok. 150 lat. Przy drodze dawna osada leśna Hubertus, składająca się kiedyś z gajówek Lipskich i Diergardtów. Do dziś zachował się drewniany budynek gajówki Diergardtów konstrukcji sumikowo-łątkowej, a częściowo zrębowej.

Kościół p.w. Narodzenia NMP zbudowany w 1895 r. z fundacji baronowej Agnes von Diergerdt w Mojej Woli. Obok tej pseudoromańskiej budowli znajduje się grobowiec Daniela von Diergardt. Po drugiej stronie ulicy znajduje się plebania z 1897 r.

Obiekty na terenie tej miejscowości:

- dworzec kolejowy Sośnie Ostrowskie, modernistyczny, z 1923 r.,

- obiekt rekreacyjno-sportowy Biały daniel został zmodernizowany ze środków unijnych w ramach programu PO RYBY. Na terenie obiektu znajduje się baza noclegowa licząca 40 miejsc oraz sala konferencyjna, kuchnia, wiata z wędzarnią ryb,

- cmentarz,

- pomnik Floriana,

- pomnik z herbem wsi i datami 1914-1918, 1939-1945( w parku w centrum wsi),

- hala sportowa i Orlik,

- Świetlica Wiejska z Gminną Biblioteką Publiczną i Gminnym Ośrodkiem Kultury,

- kapliczka z figurą Matki Bożej z 1956 r., rzeźbiony krzyż przydrożny z 1970 r. (z narzędziami Męki Pańskiej, kogutem, drabiną, dzbanem a wyżej kielichem i winnym gronem), wschodnia część wsi - Surmin.

Galeria

photo.jpgphoto2.jpgphoto3.jpgphoto4.jpgphoto5.jpgphoto6.jpgphoto7.jpgphoto8.jpgphoto9.jpgphoto10.jpgphoto11.jpgphoto12.jpgphoto13.jpgphoto14.jpgphoto15.jpgphoto16.jpgphoto17.jpgphoto18.jpgphoto19.jpgphoto20.jpgphoto21.jpgphoto22.jpgphoto23.jpg

Dokumenty

 Statut Sołectwa